Yaramazlık mı Keşfetme Duygusu mu?

Bir çocuğun gözünde dünya keşfedilecek sınırsız kaynağa sahiptir. Çevresindeki her şey onun için bir uyaran niteliğindedir. “Şu yemeği yere döksem ne olur?”, “Çekmeceleri karıştırırsam harika sesler çıkabilir.”, “Bu yeni oyuncağın en heyecan verici kısmı neresi? Atsam nasıl ses çıkar”, “ Şampuanımı döksem yüzer mi?”. Her çocuk bir kaşiftir ve sizin ebeveyn olarak göreviniz çocuğunuzun bilgiye olan bu açlığını doyurmaktır.

Çocuklar nesnelerle onları iterek, atarak, inceleyerek, ısırarak, ağzına sokarak ta ki o nesneyle yapabilecekleri bitene kadar denemeye devam edebilirler ve bu sırada gözü bir yandan da sizdedir. Bu her yeni durumda böyledir. İçindeki güçlü keşfetme arzusu, doğal korunma içgüdüsüyle yarış halindedir. Bazı çocuklar diğerlerine göre daha keşfetmeye açık olsalar da her çocuğun durup geri çekildiği sınırları vardır.

Bazı ebeveynler onların güvenlik sınırlarını zorlayana kadar keşif duygunu tatmasına, deneyerek öğrenmelerine izin verirler; bazı ebeveynler ise çocuklarının keşif (onlara göre yaramazlık- dağıtma- zarar verme vs olarak yorumlanabilir) merakını kaygıyla karşılarlar ve bu onlar için engellenmesi gereken bir durumdur.

Bu durum uzun bir süre bu tutumla ilerlerse çocuktaki keşif duygusu sönecektir ve çocuk artık etrafını keşfetme konusunda tedirgin bir tutum sergileyecektir. Anne-babanın bu engelleyici tutumu çocuğun özgüvenine vurulan ciddi bir darbedir.

Sorularınız için gulizarsehitoglu@gmail.com gönderebilirsiniz.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s